Het heimelijk verlangen, naar iets onbereikbaars, iets ontastbaar, een verlangen. Lust heel diep, dieper als diep in je ziel, je bent geen eigen baas, helaas!
Een stemmetje binnen in je zegt: “pak die verboden vrucht” vanaf dat moment betrekt de lucht. De eerste mens had trouw en niet hebberig moeten zijn. Dan zou het voor de mensheid anders zijn.
We kunnen er niets meer tegen doen, het zijn de vergissingen van toen. Boeten moeten we nu allemaal, tenminste zo gaat het bijbels verhaal.
In het begin, vanaf de eerste hap van de verboden vrucht, ik ben eigenlijk wel opgelucht! Heeft de sterfelijkheid zijn intreden gedaan, dit is hand in hand met gevoel gegaan.
Onsterfelijkheid lijkt een heel fijn iets, maar zonder gevoel is het helemaal niets. Geef mij maar lust vermaak en soms wat pijn…maar goed dat er verboden vruchten zijn.
@Lucia